Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası hükümlüleri, ..., ... ve ...'ün, odalarında el işi faaliyeti yapmalarının yasaklanmasına dair Ankara 1 no'lu F Tipi Yüksek Güvenlik Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 01/04/2013 tarihli ve 2013/426 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin Sincan İnfaz Hakimliğinin 19/04/2013 tarihli ve 2013/2492-2490 sayılı kararına vaki itirazın kabulüne dair mercii Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2013 tarihli ve 2013/1651 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14/01/2014 gün ve 3289 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 gün ve KYB. 201423315 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Ceza İnfaz Kurumları'nda Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 14.maddesindeki "hükümlülerin, gerekli malzemeler kantinden temin edilmek koşuluyla, el işi faaliyetlerini, ceza infaz kurumlarının uygun bölümlerinde yapmaları esestır. Ceza infaz kurumunun güvenliğini bozmamak kaydı ile bu faaliyetlerin devamına koğuş, oda ve eklentilerinde izin verilebilir..." şeklindeki düzenleme karşısında, itirazın bu nedenle reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun, 5237 Türk Ceza Kanunu ile bunun dışında kalan ve ceza hükmü içeren özel ceza yasalarıyla verilen ceza ve güvenlik tedbirlerinin uygulanmasındaki temel ilke ve amaçlar ile infaz şekilleri, infazın ertelenmesi, infazla ilgili kararlar, denetimli serbestlik, kamuya yararlı bir işte çalıştırma, koşullu salıverme, seçenekli yaptırımların uygulanması, tutuklama kararının yerine getirilmesi, özel infaz hükümleri, mükerrirlere özgü infaz rejimi gibi tüm ceza yasalarından verilen cezaların infazına ilişkin usul ve esasları düzenleyen, temel bir yasadır.
Tüm bu anlatımlardan da anlaşılacağı üzere, ceza hükmü içeren yasalar uyarınca verilen ceza ve güvenlik tedbirlerinin uygulama usul ve esaslarını düzenleyen ve içerisinde ceza hükmü içeren bir düzenlemenin de yer almadığı temel yasa niteliğindeki bu kanun özel ceza yasası olarak değerlendirilemez.
Nitekim, Yargıtay 11. CD’nin 20/11/2013 gün ve 2013/20450 esas, 2013/17234 karar sayılı, Yargıtay 1. CD’nin 27/01/2014 gün ve 2014/693-234 E.K sayılı, Yargıtay 8. CD’nin 17/03/2014 gün ve 2014/915-6613 E.K sayılı ve 10/02/214 gün ve 2014/913-2593 E.K sayılı, Yargıtay 10. CD’nin 17/02/2014 gün ve 2014/904-1059 E.K sayılı ve 04/03/2013 gün 2012/28685 esas, 2013/2014 karar sayılı, Yargıtay 4. CD’nin 16/01/2014 gün ve 2012/36844 esas 2014/992 karar sayılı, Yargıtay 15. CD’nin 24/02/2014 gün ve 2014/2207-3249 E.K sayılı kararlarda olduğu
üzere, 5275 sayılı Yasanın infaz sırasında uygulaması ile ilgili ortaya çıkan hususlar yönünden verilen kararlara ilişkin kanun yolu incelemeleri Yargıtay’ın ilgili suça bakmakla görevli Dairesince yapılmakta, aynı şekilde yasanın 111 ve devamı maddelerinde yer alan tutuklama karannın yerine getirilmesi, tutukluların hakları ve kısıtlayıcı önlemlere ilişkin yerel mahkemelerce verilen ve temyize konu olmayan kararlar yönünden olağanüstü kanun yoluna başvurulması halinde de, yargılama konusunu oluşturan suça bakmakta olan ceza Dairelerince karara bağlanmaktadır.
Bu uygulamanın aksi düşünülecek olursa, Yargıtay’ın ceza dairelerinin tamamının bakmakta olduğu her türlü suç ve kabahatin infazı ile ilgili tüm hukuka aykırılıkların çözümünün Dairemizce yapılması sonucu doğacaktır ki bu da Yargıtay Kanunundaki iş bölümüne ilişkin hükümlere aykırılık teşkil edecektir.
Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanunla değişik 14.maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan işbölümüne göre, Dairemizin görevi Özel Ceza Yasalarında veya Kabahatler Kanunu'ndan doğan ve başka bir dairenini görev alanına girmeyen suç ve kabahatlere ilişkin temyiz incelemesi görevinden ibaret olup, Kanun Yararına Bozma talebinin konusu olan dosyanın yapılan incelemesinde;
Hükümlüler ..., ... ve ... hakkında, 765 sayılı TCK'nun 146/1.maddesi uyarınca verilen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının infazı sırasında, odalarında el işi faaliyeti yapmalarının yasaklanmasına ilişkin Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın kararına vaki itirazın kabulüne dair Sincan İnfaz Hakimliği kararının yerinde olup olmadığı hususuna ilişkin bulunduğu anlaşılmıştır.
Somut olayda; hükümlüler hakkında hükmolunan ceza, Türk Ceza Kanunu'ndan düzenlenen suça ilişkin olup, bu cezanın infaz sırasında uygulanan ve temel yasa özellikleri taşıyan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un özel ceza Yasası kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, Kanun Yararına Bozma istemine konu hükmün konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun değişik 14.maddesi uyarınca, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesi'nin görevine dahil olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.