MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük,müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, tebligat mazbatasında talimatla alınan savunmasında beyan ettiği adresinde bizzat sanığa tebliğ edildiği yazılı ise de, Adli Tıp Kurumu'nun 13.04.2015 tarihli imza inceleme raporunda, tebliğ mazbatasında sanık adına atılı imzanın sanığın eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde bir tespite gidilemediğinin belirtildiği gözetilerek yapılan tebligat usulsüz olduğundan, sanığın eski hale getirme talebi yerinde görülüp 20.04.2011 havale tarihli dilekçesi yasal süresinde temyiz dilekçesi olarak kabul edilmekle yapılan incelemede;
1-Sanığın sürücüsü olduğu araçta yapılan aramada 105 karton kaçak sigara ele geçen olayda, suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin 5607 sayılı Yasaya muhalefetten yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığın talimat mahkemesindeki 15.03.2011 tarihli savunmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini beyan ettiği halde, talimat evrakı ekinde zararla ilgili bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi sanığa zarar miktarının da bildirilmediği nazara alınarak, sanığa "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kurum zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle başka bir gerekçe de gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-Gün adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 52. maddesi olarak gösterilmesi,
4-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.