MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Petrol Kaçakçılığı
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsadere talebinin reddine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın, öğrenme üzerine yasal sürede yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;
1-5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi" hususların düzenlenmesi karşısında, sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında mevcut bir delil ve tutanaklara yansıyan olumsuz bir husus da bulunmadığı halde "sözlü veya eylemli olarak hiç bir pişmanlık göstermeyen sanığın suça eğilimli kişilik özellikleri nazara alınıp sanığın ıslah edilme zarureti açısından cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri düşünüldüğünde" şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile TCK.nun 62/1. maddesinde yer alan takdiri indirim uygulanmadan hüküm tesisi,
2-5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bedinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla, adli sicil kaydına göre hapis cezasının ertelenmesine engel hali bulunmayan sanık hakkında mevcut bir delil ve tutanaklara yansıyan olumsuz bir husus da bulunmadığı halde, ''kamu zararını gidermeyerek eylemli olarak herhangi bir pişmanlık sergilemeyen sanığın soyut olarak bile pişman olduğunu ifade etmemesi nedeniyle yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu bir kanaat oluşturmak mümkün olmamaktadır" şeklindeki dosya kapsamına uymayan ve yasal olmayan gerekçe ile hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
4-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
5-Suça konu kaçak akaryakıtın 5015 sayılı Kanunun Ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
6-Müsadere talebi reddedilen nakil aracının trafik kaydına konulan şerhin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.