MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesine aykırılıktan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi ve tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 25,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
2. Sanığa verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nun 53/1-b bendinde yer alan hak yoksunlukları bakımından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nun 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu bakımından uygulanmasına yer olmadığına, kendi altsoyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
3. Suçta ele geçen eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi hem de eşyanın tasfiyesine hükmedilmesi,
4. Sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;
1. Sanık hakkında temel ceza tayinine ilişkin hükmün 1. bendinde yer alan "...GÜNLÜĞÜ 25,00-TL'DEN OLMAK ÜZERE” ve "ÜZERİNDEN 750,00 TL" ibarelerinin çıkartılması, ve sonraki bent olarak da “Sanık hakkında hükmedilen 30 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 25,00 TL'den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükmün TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinin çıkartılması ve yerine gelmek üzere "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,
3. Hükmün müsadereye ilişkin bendinde yer alan “5607 Sayılı Yasanın 16. maddesi gereğince suça konu eşyanın bozulma ihtimali nazara alındığında kararın kesinleşmesinin beklenmeksizin anılan eşyanın tasfiyesine,” kısmının çıkartılması ve " 54/1" ibaresinin çıkartılması ile yerine gelmek üzere " 54/4" ibaresinin eklenmesi,
4. Hükmün sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendindeki "cezanın" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ifadesinin hükme eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.