MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; diğer sanıklar haklarında hükümlülük, müsadere, tasfiye
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanık ...'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen mahkeme kararının usulüne uygun olarak 31.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği, hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 09.02.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ...'in ele geçen sigaralar ile ilgili eylemine ilişkin beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
III) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ...'in ele geçen traş bıçakları ve fener ampülleri ile ilgili eylemlerine ilişkin beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 07.03.2011 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE,
IV) Sanık ...'in temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;
Gıyabi kararın sanığın bilinen en son adresine tebliğ edilmesi, bu adrese çıkartılacak tebligatın iade edilmesi halinde ise 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken sanığın savunmasında bildirdiği adres yerine doğrudan MERNİS adresine yapılan 30.01.2012 tarihli tebligat usulsüz olduğundan öğrenme üzerine sanık müdafiinin temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçen sigara ve içkiler yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, traş bıçağı ve fener ampulleri yönüyle 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde sadece 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinden hüküm tesis edilmişse de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 30,00 -TL'den paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2. 24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kısa süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3. Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK.nun 54/1. madde ve fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, dava konusu eşyanın müsaderesinin yanında tasfiyesine de hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hükmün (3) numaralı bendinin birinci paragrafına ''günlüğü 30-TL'den'' ifadesinden önce gelmek üzere "TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince" ifadesinin eklenmesi,
2. Hükümden TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 531-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
3.Hükmün müsadereye ilişkin paragrafından ''TCK.nun 54/1'' ifadesinin çıkartılması, yerine ''TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası'' ifadesinin eklenmesi ve ''5607 Sayılı Yasanın 16. maddesi gereğince suça konu eşyanın bozulma ihtimali nazara alındığında kararın kesinleşmesinin beklenmeksizin anılan eşyanın tasfiyesine,'' ifadesinin aynı paragraftan çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.