MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsadere, aracın iadesine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II) Sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine göre yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eyleminden dolayı 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesince cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini ile sanığa verilen temel gün adli para cezasından takdiri indirim yapıldıktan sonra 50 gün üzerinden 1.000,00 TL adli para cezasına hükmolunması gerektiği halde, 25 gün üzerinden 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2. Sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca;
1. Hükmün TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
2. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkradaki "...cezanın..." ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "...hapis cezasının..." ifadesinin hükme eklenmesi,
3. Hükümden “vekalet ücretine ilişkin kısmın” çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III) Sanığın suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yönelik temyiz istemine göre yapılan incelemede ise;
Kaçak eşya naklinde kullanılan aracın sanığa ait olduğu, kaçak eşyanın nakil aracının taşıma kapasitesine göre miktar veya hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, araçta gizli bölmenin bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5607 sayılı Yasanın 13/a-b madde ve fıkralarında belirtilen şartların oluştuğu, müsaderenin TCK'nun 54/3. maddesinde belirtilen hakkaniyet kuralına da aykırı olmadığı cihetle nakil vasıtasının 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.