MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin E.2005/175-K.2005/201 sayılı Kararı ile görevli memuru tehdit suçundan 1 ay 8 gün hapis cezasına ilişkin ilamın 30/04/2008 tarihinde kesinleşerek 07/09/2008 tarihinde infaz edilmiş olduğu tespit edildiğinden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Hükümde temel cezanın belirlenmesine ilişkin fıkrada 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1 ve hapis cezasının mahkumiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmesine ilişkin fıkrada TCK'nun 53/1 madde ve fıkrası yerine, 5015 sayılı Yasanın Ek 5 ve TCK'nun 53. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi
2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanması sırasında uygulama maddesinin 62/1. yerine 62/2. olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3. Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Ceza miktarı itibarıyla ertelenme şartları bulunmayan hapis cezası nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5. Dava konusu kaçak eşyanın 5015 sayılı Yasanın ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine TCK'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,
1.Hükmün 1.fıkrasından "Ek 5" ibaresinin çıkartılarak yerine "Ek 5/1" ibaresinin , 6. fıkrasından "TCK 53" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK 53/1" ibaresinin eklenmesi,
2. Takdiri indirim maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında, "62/2" ibaresinin çıkartılarak yerine "62/1." ibaresinin eklenmesi,
3. Hükmün 3. fıkrasına "takdiren" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi,
4. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
5. Hüküm fıkrasında müsadere bölümünde yer alan "TCK.nın 54/1" ibaresinin çıkartılarak yerine "5015 sayılı Yasanın ek 5/1." ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.