MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5015 ve 5607 sayılı Yasalara muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Suç tarihi itibariyle sanıkta kaçak cep telefonu ele geçirilmesi eyleminin 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kanunun 3/5 maddesinde, kaçak akaryakıt ele geçirilmesi eyleminin ise 5015 sayılı Kanunun Ek 5/1 maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu anlaşılmış ise de; hüküm tarihinden sonra 11/04/2013 gün ve 28615 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ve 28/06/2014 gün ve 29044 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile 5607 sayılı Yasada yapılan değişiklikler gözetilerek, sanık lehine olan yasa belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Sanık hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
3- Sanık hakkında 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 52/2 maddesi yerine TCK.nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
4- Sanık hakkında 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Uzun süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,
5- Sanık hakkında 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde dava konusu nakil aracının kayıt maliki Hayriye Güner dinlenmek suretiyle iyi niyetli üçüncü kişiye ait olup olmadığı değerlendirilerek aracın iadesine yada müsaderesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, nakil aracının müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 54. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
6- Sanıklardan ...'un beraatine karar verildiği halde katılan EPDK lehine hükmolunan dilekçe yazım ücretinin ''sanıklardan eşit olarak'' alınmasına hükmedilmesi,
7- Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK.nun 324. maddesinin 2. fıkrasında "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.” şeklindeki açık hükmü ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 26/05/1935 gün ve 111/7 sayılı "yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 02/05/1966 gün ve 4/3 sayılı "tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktada yükleteceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini” belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiği, ancak mahkemece kısa kararda yargılama giderleri ve sair hususların gerekçeli kararda ele alınmasına” denilerek, yargılama giderleri ile ilgili miktar ve bilhassa yükümlülüğün sanığa ait olup olmadığı hususları açıklanmadan, bunların bilahare gerekçeli kararda belirtilmesi suretiyle usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması,
8- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28/12/2011 yerine 28/11/2011 olarak yazılması,
Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.