MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4733 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM: Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere iade, aracın müsaderesine yer olmadığına, 19.08.2014 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan ... İdaresinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünde yasa yolu süresi belirtilmediğinden, gerekçeli kararın tebliği ile dahi süre başlamayacağından sanık müdafiinin hükmü öğrenmekle temyiz ettiği kabul edilerek, temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılarak incelemede;
1-Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254. maddesinin 1.fıkrasında yer alan "uzlaştırma işlemleri" ibaresi "kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin" şeklinde ve "göre, mahkeme tarafından yapılır." ibaresi "göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir" şeklinde değiştirilmiş bulunması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması ve sanığın tekerrüre esas alınan Eskişehir 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/446 esas- 2009/237 karar sayılı mahkumiyet hükmüne konu TCK.nun 155/1. maddesindeki güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırmaya tabi olması karşısında, uzlaştırma sürecinin sonucunun beklenip sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği,
2-01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106.maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, yine 01/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılacak tebligata rağmen 30 gün içerisinde hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde," denilmek suretiyle adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
3-Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın altsoyu bakımından koşullu salıverilme tarihine, diğer kişiler bakımından ise infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.102015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ... İdaresi'nin katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.