MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, erteleme, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyizine ilişkin yapılan incelemede;
Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2. Sanığın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede ise;
1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel hali olmayan sanığın talimat mahkemesince alınan savunmalarında, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına rızalarının olduğunu belirtme ile gümrük vergi miktarını ödemek istediğine dair açık beyanı karşısında; Gümrük İdaresi'nce düzenlenen ve soruşturma aşamasında dosya arasına giren KEMT varakasında tespit edilen 7.999.00 TL den ibaret gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararı miktarından haberdar olmayan sanık hakkında zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2. Suç tarihi itibarıyla suçtan zarar görmeyen ve davaya da katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi'nin katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmolunması,
3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.