MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM: Sanık ... hakkında beraat, diğer sanık hakkında hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile nakil aracının iadesi kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II- Sanık ...'in temyizi üzerine yapılan incelemede ise;
Sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün, sanığın savunmasında bildirdiği ve aynı zamanda mernis adresi olan adreste, çarşıda olması nedeniyle birlikte oturduğunu beyan eden oğlu ... imzasına 08/10/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, sanığın aile nüfus kayıt örneğinde tebligatı alan oğlu ... 'in 23/09/2012 doğumlu olduğu ve tebligat tarihinde tebligatı almaya ehil olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'e yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın öğrenmesi üzerine yaptığı temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek 28/01/2016 tarih ve 2015/177 Esas-2015/802 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede,
1- Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 52/2 yerine, 50/1 olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
3- Dava konusu eşyaların müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca,
1- Hükmün 2. fıkrasının 6. bendindeki "TCK.nun 50/1" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 52/2" ibaresinin eklenmesi,
2- Hükümden TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1...3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
3- Hükmün tasfiyeye ilişkin kısmının çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.