MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Sanık ...'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasaya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Takdiri indirim uygulanması sırasında uygulama maddesinin ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler gözönüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,
3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,
1- Hükmün 3. fıkrasının 2. bendinden “62” ibaresinin çıkarılarak yerine “62/1” ibaresinin eklenmesi,
2- Hükmün 3. fıkrasının 7. bendinden “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine“ ibaresinin hükümden çıkartılması,
3- Hükmün 3. fıkrasının 12. bendinden “vekalet ücretine” ilişkin kısmın çıkartılması, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ...’ın temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;
a- Sanıkların içinde bulunduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada aracın bagaj kısmında sanıklara ait valizde 20 karton bandrolsüz sigara ele geçirildiği olayda, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, sigaraları kişisel ihtiyaçları için aldıklarını beyan etmeleri karşısında, yakalanan eşya miktarına nazaran sanıkların savunmalarının aksine somut bir kanıt bulunmaması nedeniyle, dava konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette olmadığı gözetilmeden sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanıkların eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasaya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması,
c- Takdiri indirim uygulanması sırasında uygulama maddesinin ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
d- 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler gözönüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.