MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
İncelemeye konu Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/395 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 08.08.2011, iddianame düzenleme tarihinin 02.11.2011; Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizin 03.11.2014 tarih ve 2013/21685 Esas, 2014/17955 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşen dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 20.08.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 23.09.2011 olduğu; Dairemizin 30.06.2016 tarih ve 2014/8359 Esas, 2016/9010 Karar sayılı ilamıyla "her iki dosyadaki suç tarihleri ve eylemler karşılaştırılıp, hukuki kesinti bulunup bulunmadığının tespiti ile eylemin TCK'nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği cihetle, yerel mahkemece bozmaya uyularak kesinleşen dosya yönünden zincirleme suç hükümleri değerlendirilmeden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi direnme niteliğinde olmayıp eylemli uyma niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
1.Bozma üzerine yerel mahkemece sanık hakkında teselsüle esas olan Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/804 Esas, 2012/452 Karar sayılı dosyası değerlendirilmeden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş ise de, Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; asıl dosya ile yukarıda anılan dosyadaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, aynı
suç işleme kararıyla hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işleyen sanık hakkında temel ceza belirlendikten ve TCK'nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra kesinleşen dosyadan aldığı cezanın mahsubuna karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
2.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
3. 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre özellikle ele geçirilen kaçak eşyanın miktarı, suç konusunun önem ve değerine göre, cezaların şahsiliği ve uygulamada birliğin sağlanması bakımından, benzer olaylarla mukayese edildiğinde, daha çok miktarda kaçakçılık yapanlarla daha az miktarda kaçakçılık yapanlar arasında hakkaniyete uygun, adil bir ceza tayin edebilmek bakımından hükmedilen cezalarda teşdit uygulanarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.