MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Sanık ... hakkında beraat; sanık
... Çırak hakkında hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I. Katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekili hüküm tarihi ve gerekçeli kararın tebliğinden önce 24.06.2013 tarihli temyiz dilekçesi vermiş ise de; 24.06.2013 tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesinde temyiz edilen kararın aynı mahkemenin 13.05.2013 tarih, 2011/209 Esas ve 2013/355 Karar sayılı kararına ait olduğu, UYAP kayıtlarının incelenmesinde katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekili tarafından 24.06.2013 tarihli temyiz dilekçesine temyiz istemi için yazılan İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2013 tarih, 2011/209 Esas ve 2013/355 Karar sayılı kararı hakkında Dairemizin 24.05.2017 tarih, 2015/126 Esas ve 2017/4186 Karar sayılı kararıyla inceleme yapılarak onanmasına karar verildiği, bu suretle katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin 10.09.2015 tarihinde temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2013 tarih, 2011/208 Esas ve 2013/586 Karar sayılı kararı hakkında yeni bir temyiz dilekçesi vererek 24.06.2013 tarihli dilekçedeki bilgilerin sevhen yazıldığına ilişkin beyanlarının kabul edilemeyeceği anlaşılmakla,
22/08/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 10/09/2015 tarihinde temyiz eden katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre de;
17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Yasanın 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nun 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Yasanın 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’da yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olmakla birlikte, iptal kararının sonuçları itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nun 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan TCK'nun 7. ve CMK’nun 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.