MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Sanıklar ... ve ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, suçta kullanılan aracın iadesine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan vekilinin sanık ... hakkında beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;
Yapılan incelemede olay günü sanık ...’ün sevk ve idaresinde bulunan kamyonun kasasında 150 karton kaçak sigara ele geçirildiği, her ne kadar sanık savunmasında suça konu sigaralardan haberdar olmadığını beyan etmiş ise de suça konu ... plakalı aynı kamyonetin sanık ...’ün sevk ve idaresinde 26.05.2014 tarihinde de benzer bir kaçakçılık suçunda kullanılması nedeniyle sanığın Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/980 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılandığı göz önünde bulundurulduğunda mesleği şoförlük olan sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olup itibar edilemeyeceği ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
III) Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde ise;
1. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2. 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak hükmedilen cezalarda takdiri indirim yapılarken uygulanan yasa ve maddesinin TCK'nın 62/1. maddesi yerine aynı yasanın 62/2. maddesi olarak gösterilmesi,
3. Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde infazı kısıtlayacak şekilde "C. Başsavcılığınca yapılacak ödeme emrinin tebliğinden itibaren, aylık taksitler halinde ödenmesine" karar verilmesi,
4. 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete de yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 günlü 2014/140 esas - 2015-85 karar sayılı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53.maddesinin bazı fıkralarında yer alan hükümlerin iptaline dair kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.