MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eylemlerinin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi delaletiyle anılan yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22. ile 5/2. maddelerinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre de;
1-Nakil vasıtası olan 34 CNE 76 plaka sayılı aracın sanığın ağabeyi ...'e ait olduğu, malen sorumlunun talimatla alınan beyanında aracını kardeşine çocuklarını hastaneye götüreceğini söylemesi nedeniyle verdiğini, kaçak sigara taşıyacağından haberinin olmadığını beyan ettiği, sanığın da ağabeyinin sigara taşıyacağından haberi olmadığını ifade ettiği, dosya kapsamında da malen sorumlunun olaydan haberdar olduğunu gösterir herhangi bir delil bulunmaması karşısında, suçta kullanılan aracın iyiniyetli 3. kişiye ait olduğunun kabulü ile iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi,
2-Mahkemece bozma ilamına uyulduğu ve Dairemizin 20.04.2016 tarihli, 2014/28780 Esas ve 2016/6923 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleşen Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/409 Esas ve 2013/515 Karar sayılı dosyasının dosya arasına alınıp, bozmaya konu dosyadaki eylemle birlikte TCK'nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilerek sonuç olarak belirlenen cezadan kesinleşen cezanın mahsubu yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de;
Kesinleşen cezanın 1 yıl 15 ay 15 gün hapis ve 10.000 TL adli para cezası olduğu, ancak hükümde bu ceza belirlendikten sonra alt paragrafta cezanın 1 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olduğunun yazıldığı, Dairemizin yukarıda belirtilen ilamında bu hususun maddi yazım hatası olarak kabul edildiği, temyize konu hüküm kurulurken aslında yazım hatası olan 1 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasının mahsuba konu edildiği,
Temyize konu kararda sanık hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca temel ceza belirlendikten sonra TCK'nun 43. ve 62/1. maddelerinin tatbiki ile neticeten 3 yıl 4 ay 18 gün hapis 937 gün adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, kesinleşen cezanın, 3 yıl 12 ay 22 gün hapis ve 1125 gün adli para cezasından mahsubuna karar verildiği anlaşılmakla,
Sanık hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca temel ceza belirlendikten ve TCK'nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra belirlenen ceza üzerinden Dairemizin 20.04.2016 tarihli, 2014/28780 Esas ve 2016/6923 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmek suretiyle kesinleşen 1 yıl 15 ay 15 gün hapis ve 10.000 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.