MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM:Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar hakkında 5809 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan da kamu davası açılmasına rağmen hüküm kurulmadığı anlaşılmakla bu hususta zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
I- Sanık ... hakkında kurulan 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;
04/07/2014 tarihli olay tutanağına göre; sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçta bagajda görünür vaziyette ağzı açık poşet içinde 30 adet cep telefonu ele geçtiği, sanığın aracında açık vaziyette bulunan gümrük kaçağı cep telefonlarından haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi sanıkların aşamalarda alınan savunmalarının da birbiri ile çelişkili olduğu gözetilerek sanık ...'in birlikte suç işleme iradesiyle hareket ettiklerinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
II- Sanık ... hakkında kurulan 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
1) Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2)5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya
kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde alt sınırdan uzaklaşarak teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanık hakkında cezaya hükmolunurken asgari hadden ayrılarak fazla ceza tayini,
3)Sanığın tekerrüre esas alınan Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/116 E – 2013/600 K sayılı mahkumiyet hükmü, 1412 Sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup aynı maddenin son fıkrası gereğince de tekerrüre esas teşkil edemeyeceği gözetilmeden mükerrirlere özgü infaz rejimi ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
4)24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.