MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsüdere
İstinaf mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesince 01/12/2016 tarihli karar ile sanığın 3 yıl hapis ve 8.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 35 KA 6080 plakalı nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verildiği, anılan karara yönelik sanık müdafii ile müsadere ve vekalet ücreti ile sınırlı olarak katılan ... İdaresi vekilince yapılan istinaf başvurusu kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince 25/09/2018 tarihli asıl karar ile 'Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01/12/2016 tarihli hükmün kaldırılmasına, sanığın neticeten 4 yıl hapis ve 24.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 283. maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç olarak 3 yıl hapis ve 8.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, dava konusu eşya ve 35 KA 6080 plakalı nakil aracının müsaderesine' karar verildiği, sanık müdafiince 25/09/2018 tarihli asıl kararın süresinde temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince,06/12/2018 tarihli ek kararla sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nun 286/2-a ve 296/1 maddeleri uyarınca reddine hükmedildiği, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesinde ''İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının'' 286/2-b maddesinde ise, ''İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının'' temyizinin kabil olmadığı düzenlemesine yer verildiği, bahsi geçen yasal düzenleme çerçevesinde; bölge adliye mahkemesince sanığa verilen netice cezanın 4 yıl hapis ve 24.000 TL adli para cezası olup, 3 yıl hapis ve 8.000 TL adli para cezası üzerinden kazanılmış hakkının infaza ilişkin olduğu, bu haliyle bölge adliye mahkemesince sanığa verilen ceza artırılmış olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi'nin 25/09/2018 tarihli asıl kararının 5271 sayılı CMK’nun 286/2-a ve b maddeleri kapsamında olmadığı ve nakil aracına ilişkin kararın da yasa yolu bakımından mahkumiyet hükmüne tabi olduğu cihetle temyiz isteğinin reddine dair 06/12/2018 tarihli ek karar kaldırılarak, sanık müdafiinin 06/12/2018 tarihli asıl hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık müdafii tarafından 04/10/2018 tarihinde verilen süre tutum dilekçesi üzerine gerekçeli kararın 05/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz edilmediği gibi dosyada mevcut dilekçenin de 5271 sayılı CMK.nun 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebepleri içermediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.