MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddeleri kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/11. maddeleri ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,
Kabule göre de;
1-5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesinin, aynı maddenin 1. fıkrası ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sonradan yürürlüğe giren kanunun lehe hükümler içermesi halinde uygulanacağı, lehe hüküm içermemesi halinde ise suç tarihinde yürürlükte bulunan kanunun uygulanması gerektiği gözetilerek sanığın eylemine ilişkin olarak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin sanık lehine hüküm içermediği anlaşılmakla, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,
2-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 07.06.2012, iddianame düzenleme tarihinin 19.11.2013 olduğu,
UYAP üzerinden yapılan kontrolde sanığın yargılamasının devam ettiği Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/781 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 23/05/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 04/09/2012 olduğu,
UYAP üzerinden yapılan kontrolde Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/990 Esas, 2016/39 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 29/08/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19/11/2013 olduğu,
UYAP üzerinden yapılan kontrolde, sanığın yargılanmasının devam ettiği Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/1033 Esas, sayılı dosyasında suç tarihinin 24.08.2012 iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,
Dairemizin 2020/914 Esas numarasında kayıtlı Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/988 Esas, 2014/490 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 09/10/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19/11/2013 olduğu,
UYAP üzerinden yapılan kontrolde, sanığın yargılanmasının devam ettiği Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/120 Esas, sayılı dosyasında suç tarihinin 11.07.2012 iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,
UYAP üzerinden yapılan kontrolde, sanığın yargılanmasının devam ettiği Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/1033 Esas, sayılı dosyasında suç tarihinin 25.06.2012 iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,
UYAP kayıtlarının yapılan incelemesinde, Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/993 Esas, 2014/607 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 06.08.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,
UYAP kayıtlarının yapılan incelemesinde, Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/922 Esas, 2021/1029 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 25.06.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,
UYAP kayıtlarının yapılan incelemesinde, Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/166 Esas, 2021/595 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 30.06.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 07.08.2012 olduğu,
UYAP kayıtlarının yapılan incelemesinde, Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/996 Esas, 2014/790 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 17.07.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.11.2013 olduğu,
Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
3-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1.maddesi yerine TCK'nun 62.maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılmas
4-Doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 52. madde ve fıkrasına atıf yapılmak suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
5-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin yazılmaması suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,
6-Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
7- Suç tarihinden sonra kesinleşen Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/406-564 tarihli ilamın cezanın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmemesi,
8-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "07.06.2012" yerine "09.10.2012" olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy