Marka hakkına tecavüz suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/05/2020 tarihli ve 2017/20712 soruşturma, 2020/33718 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/08/2020 tarihli ve 2020/3795 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.09.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2021 tarihli ve KYB. 2021-11838 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
1- İstanbul Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğü tarafından ... Havalimanı kargo bölümünde göndericisinin ..., alıcısının ... Ltd, taşıyıcı firmanın ise Ayman İnternasyonel ... olan "..." marka ibareli 140 çift ayakkabının ele geçirildiği, anılan ürünlerin fikri ve sınai mülkiyet haklarını ihlâl eder nitelikte olduğu düşünülerek gümrük işlemlerinin durdurulması üzerine "... ..." vekili tarafından sorumlular hakkında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu uyarınca şikâyetçi olunması üzerine, "...İfadeleri alınan Şüpheliler ... ve ...'in, şikayete konu ürünlerin nakliye hizmetini sundukları, suça konu ürünlerin sahiplerinin ise tüm araştırmalara rağmen tespit edilemediği, şüpheli savunmaları ve dosya kapsamına göre, şüphelilerin nakliye hizmeti sundukları ürünlerin, savunmalarının aksine, marka taklidi olduğunu bildikleri ve üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair haklarında kamu davası açmaya yeterli şüphe oluşturacak delil bulunmadığı..." gerekçesiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,
Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyanın gönderildiği tekstil mühendisi teknik bilirkişinin 25/03/2017 tarihli raporuna göre, ele geçirilen şikâyete konu ürünlerde ... ... markasının iktibas yapılarak taklit edildiği, aldatmaya yol açacak nitelikte olduğu, dolayısıyla 6769 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz sayılan fiiller kapsamında olduğunun tespit edildiği, şüphelilerden ...'in 3 yabancı şahıs ile kendilerini ve eşyalarını yurtdışına taşımak için anlaştığını beyan ettiği, diğer şüpheli ...'in ise Türkiye'den İngiltere'ye gönderilecek şikâyete konu taklit ürünlerin mal kabul ve nakliye işlemlerinin şirket adına kendisi tarafından yapıldığını beyan ettiği, 6769 sayılı Kanun'un 30/1. maddesinin "Başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal üreten veya hizmet sunan, satışa arz eden veya satan, ithal ya da ihraç eden, ticari amaçla satın alan, bulunduran, nakleden veya depolayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." şeklinde olduğu nazara alındığında şikâyete konu taklit ürünleri Türkiye'den İngiltere'ye ticari amaçla nakletmek üzere diğer şüphelilerle anlaştıklarını beyan eden şüpheliler ... ve ... hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin elde edildiği, delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,
2- Kabule göre de, Her ne kadar "...İfadeleri alınan Şüpheliler ... ve ...'in, şikayete konu ürünlerin nakliye hizmetini sundukları, suça konu ürünlerin sahiplerinin ise tüm araştırmalara rağmen tespit edilemediği, şüpheli savunmaları ve dosya kapsamına göre, şüphelilerin nakliye hizmeti sundukları ürünlerin, savunmalarının aksine, marka taklidi olduğunu bildikleri ve üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair haklarında kamu davası açmaya yeterli şüphe oluşturacak delil bulunmadığı..." gerekçesiyle suça konu taklit ürünlerin göndericisi ve alıcısı hakkında da kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelilerin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelilerin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, şüpheliler tespit edilemediği takdirde ise dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (1) numaralı bendi yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
II-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) numaralı bendi yönünden yapılan incelemede ise;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/08/2020 tarih ve 2020/3795 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 14/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.