2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında İzmir Fahri Trafik Müfettişliği Büro Amirliği'nin 26/11/2019 tarihli ve ... sayılı trafik ceza tutanağı ile uygulanan 1.002,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Bucak Sulh Ceza Hakimliğinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/294 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın, verilen kararın 2020 yılı idari para cezası kesinlik sınırı olan 3.000,00 Türk lirası sınırının altında kaldığından bahisle reddine ilişkin merci BURDUR Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/11/2020 tarihli ve 2020/2609 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10/08/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2021 tarihli ve KYB. 2021/101845 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesindeki, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda; itiraza tabi olan idari para cezası karar tutanağının itiraz edenin mernis adresine 13/12/2019 tarihinde doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebliğ işleminin yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğin geçerli sayılamayacağı, yine İzmir Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü'nün 28/04/2021 tarihli yazısında meydana gelen sel taşkını sonucu zarar görmesi nedeniyle sözkonusu tebliğ mazbatasının temin edilemediği bildirilmekle, aslına ulaşılamayan tebliğ mazbatasının denetime elverişli olmaması sebebiyle de usulsüz olduğunun kabul edilmesi gerektiği ve bu nedenlerle itiraz edenin 14/01/2020 tarihli dilekçesinin öğrenme tarihi olarak kabul edilip esasa ilişkin inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Bucak Sulh Ceza Hakimliğinin 06/10/2020 tarihli kararının gerekçesinde, kanuni süre geçtikten Esas No : 2021/29346
sonra başvuruda bulunulduğundan bahsedilerek süre yönünden talebin reddine karar verildiği anlaşılacak şekilde hüküm kurulması,
2- Bucak Sulh Ceza Hakimliğinin 06/10/2020 tarihli kararının gerekçesinde, 26/11/2019 tarihli idari yaptırım kararının muterize 13/12/2019 tarihinde tebliğ edildiği ve 15 gün olan yasal itiraz süresi geçtikten sonra başvuruda bulunulduğu açıklandığı halde, hüküm kısmında itiraza konu idari yaptırım kararının hukuka uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle hüküm esastan incelenmiş gibi karar verilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, açıklanan nedenlerle, itirazın esasen süreden reddedildiği ve verilen hükme karşı itiraz yolunun açık olduğu gözetilerek, merci tarafından itirazın kabulü yerine, verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle itirazın reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dosyanın tetkikinde, kabahatliye, 2918 sayılı Yasanın 46/2-g maddesine aykırı davrandığı gerekçesiyle 1002 TL idari para cezası uygulandığı, 5326 sayılı Yasanın 28/10. maddesi uyarınca Üçbin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararların kesin olduğu cihetle, kabahatlinin başvurusunu inceleyen Bucak Sulh Ceza Hakimliğinin 06.10.2020 tarih, 2020/294 D.İş sayılı kararının itirazı kabil olmadığı, nitekim bu karara yapılan itirazın da kanun yararına bozma istemine konu Burdur Sulh Ceza Hakimliği'nin 03.11.2020 tarih, 2020/2609 D.İş sayılı kararı ile itiraza konu kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmakla,
Bucak Sulh Ceza Hakimliği'nin 06.10.2020 tarih, 2020/294 D.İş sayılı kararına karşı da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/12/2021 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.