MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük, erteleme, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, nakil aracının iadesine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I.Sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında Dairemizin 01.07.2020 tarihli bozma ilamından önceki 20.01.2015 tarihli mahkeme kararında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 1 yıl 3 ay hapis, 15.000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve söz konusu mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği, Dairemizin 01.07.2020 tarihli bozma ilamında da sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan kurulan hükümle ilgili bir karara yer verilmediği halde mahkemece sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan yeniden mahkumiyet hükmü kurulduğu, söz konusu hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla temyiz talebinin incelenmeksizin dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
II.Nakil aracının iadesi kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle nakil aracının iadesine dair hükmün ONANMASINA,
III.Sanıklar ... ve ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
1-Dosya kapsamına göre değer hafifliği bulunmadığı, sanıkların etkin pişmanlık için ödeme yapmadıkları cihetle sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 6455 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle fazla ceza tayini,
2-Soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanıklar hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin "yarı oranında" olacağının bildirilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilmesi suretiyle sanıkların yanıltılması,
3-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde düzenlenen suçun üst sınırının iki yıl olduğu gözetilerek;
17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Yasanın 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nun 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Yasanın 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’da yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olmakla birlikte, iptal kararının sonuçları itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nun 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanıklar lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan TCK'nun 7. ve CMK’nun 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.