MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Beraat
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın savunmasında yakalamada ele geçirilen içkilerin bir miktarını yurt dışından getirdiğini beyan etmesi karşısında suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek aynı kanunun 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören Gümrük İdaresi’nin katılma talebinin kabulüyle davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek anılan kurum vekili ile katılan TAPDK vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Olay tarihinde Sarp sınır kapısından geçerek Kemalpaşa beldesine gitmekte olan sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste önleme araması kararına istinaden yapılan aramada 21 adet 100 cl'lik kaçak alkollü içkilerin ele geçirildiği olayda, ele geçirilen kaçak alkollü içkilerin miktarı ve sanığın aşamalardaki, suça konu alkollü içkilerden iki şişesinin kendisine ait olup Tiflis'ten aldığını, geriye kalan alkollü içkilerin ise yurt içine girdikten sonra sadece ismini Ali olarak bildiği Gürcü vatandaşına ait olduğunu ve rica üzerine dinlenme tesislerine bırakmak için bulundurduğu yönündeki savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suça konu kaçak eşyayı yurt dışından kaçak olarak yurda sokma ve yurt içinde bulundurma şeklinde gerçekleşen ve sübut bulan eylemi TCK'nun 44. maddesi aracılığıyla 4733 sayılı Kanun'nun 8/4. maddesi kapsamında kalmakla, suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık
uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 3/1 ya da 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu da gözetilerek mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.