MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Nakil aracının müsadere talebinin reddine, iadesine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
CMK'nun 256. maddesine göre; "(1) Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemişse; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir. (2) Kamu davası açılmış olup da iade edilmesi gereken eşya veya malvarlığı değerleri ile ilgili olarak esasla birlikte bir karar verilmemiş olması durumunda, mahkemece re'sen veya ilgililerin istemi üzerine bunların iadesine karar verilir." hükmü gereğince, Mahkemenin 26/12/2013 tarihli ve 2013/119 Esas, 2013/313 Karar sayılı ilamı ile sanıkların 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu karara o yer Cumhuriyet Savcısının yapmış olduğu temyiz talebine istinaden Dairemizin 11.09.2019 tarihli ve ... Karar sayılı ilamı ile "O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin suçta kullanılan araç ve suça konu eşyanın müsaderesine ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Mahkemece suçta kullanılan araç ile suça konu eşya hakkında temyize tabi herhangi bir karar verilmemiş olması nedeniyle bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesinin mümkün olması nedeniyle temyiz incelemesi yapılmaksızın dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE," karar verildiği, mahkeme tarafından CMK'nun 256. ve 257. maddeleri gereğince duruşma açılıp, taraflara davanın bildirilmesinden sonra bir karar verilmesi gerekirken duruşma açılmaksızın hüküm yeni esasa kaydedilmeden ek karar ile suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine karar verilmesi, suça konu kaçak sigaralar yönünden ise bir karar verilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 12.03.2020 tarihli ek kararın bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.