MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM:Hükümlülük, erteleme, müsadere, iade
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Katılan ... İdaresi vekilinin suçta kullanılan nakil aracına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II-Katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
1-5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan, hapis cezasının ertelenmesi sırasında tekrar suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat oluştuğu şeklinde subjektif değerlendirme yapılan ve mahkemece alınan savunmalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanıkların dosyada KEMT varakası bulunmadığından kamu zararından haberdar olmadıkları nazara alınarak; Gümrük İdaresine düzenlettirilecek KEMT varakasındaki gümrüklenmiş değere dahil olan dava konusu eşyanın “ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler” toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde 5271 sayılı CMK'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
2-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesi kapsamında bulunduğu,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla soruşturma aşamasında 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca ihracat yapılmadığı nazara alınarak, ödeme yapılması halinde cezadan 1/2 oranında indirim yapılacağının değerlendirilmesi,
Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/12, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
3-Sanıklar hakkında erteli hapis cezaları kısa süreli olmadığı halde TCK’nun 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4-TCK'nun 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının ''kısmen veya tamamen'' infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanıkların denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,
5-Katılan ... İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.