MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/611 E., 2022/399 K.
SUÇLAR : 1072 sayılı Kanun'a muhalefet, kumar oynanması için yer ve imkân sağlama
SUÇ TARİHLERİ : 24.12.2017, 30.12.2017, 03.01.2018
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2018/157 E., 2019/905 K. sayılı kararı ile sanığın;
1. 03.01.20 18... .12.2017 tarihli suçlar yönünden, İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2018 tarihli ve 2017/1048 E., 2018/221 K. sayılı kesinleşen mahkûmiyet kararına konu 01.12.2017 tarihli suçla birlikte zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek,
a. Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan netice olarak 12... gün hapis ve 4.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kesinleşen cezanın mahsubuna,
b. 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice olarak 12... gün hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kesinleşen cezanın mahsubuna,
2. 30.12.2017 tarihli suç yönünden;
a. Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan netice olarak 10 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
b. 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice olarak 10 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2020/611 E., 2022/399 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın;
1. 24.12.2017 tarihli suç yönünden, İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2018 tarihli ve 2017/1048 E., 2018/221 K. sayılı kesinleşen mahkûmiyet kararına konu 01.12.2017 tarihli suçla birlikte zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek,
a. Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan netice olarak 1 yıl 15 gün hapis ve 4.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kesinleşen cezanın mahsubu ile cezanın 2 ay 15 gün hapis ve 840,00 TL adli para cezası olarak infazına,
b. 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice olarak 1 yıl 15 gün hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezlandırılmasına, kesinleşen cezanın mahsubu ile cezanın 2 ay 15 gün hapis ve 420,00 TL adli para cezası olarak infazına,
2. 30.12.20 17... .01.2018 tarihli suçlar yönünden;
a. Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan netice olarak 1 yıl 15 gün hapis ve 4.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
b. 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice olarak 1 yıl 15 gün hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, yeniden hüküm kurulurken İzmir 22 Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2018/157 E., 2019/905 K. sayılı kararın kaldırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulduğuna ilişkindir.
2. Sanığın temyiz istemi, kendisinin suça konu işyerlerinde çalışan olduğuna, maddi imkansızlık nedeniyle suçları üstlendiğine, aslında bu suçları kendisinin işlemediğine, verilen cezanın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Dosya kapsamına göre,
a. Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250. maddesinde hüküm altına alınan seri yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un Geçici 5/1-d maddesinde yer alan“…kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin "seri muhakeme usulü" yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. ve 5271 sayılı Kanun'un 250. maddeleri uyarınca dosyanın “seri yargılama usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b. Yeniden görülen davanın neticesinde İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak hüküm kurulurken, kaldırılmasına karar verilen İlk Derece Mahkemesinin karar bilgilerinin "İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2018/157 E., 2019/905 K. sayılı kararı" olması gerekirken "İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli ve 2021/185 E., 2021/293 K. sayılı kararı" şeklinde gösterilmesi,
c. Zincirleme suç kapsamında değerlendirilen 24.12.2017 tarihli 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçu ile ilgili netice ceza belirlendikten sonra kesinleşmiş ceza mahsup edilirken, mahsuba esas alınan kesinleşen adli para cezası miktarının "1.660,00 TL" yerine "3.320,00 TL" olarak gönsterilmesi,
bozmayı gerektirmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2020/611 E., 2022/399 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde karar verildi.