MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği
SUÇ: 5549 sayılı Yasaya muhalefet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
... Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/07/2019 tarihli ve 2019/4923 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 12/03/2020 gün ve 20426 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2020 gün ve KYB-2020-36568 sayılı ihbarnamesi ile Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesine gönderilmiş ve Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi'nin 01.03.2021 tarih ve 2020/2033 Esas, 2021/2230 Karar sayılı ilamı ile kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından KD-2022/19061 sayılı itiraz yazısında belirtilen;
'' İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık; idari para cezasına konu eylemin, 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun'un 16/2 madde- fıkrası uyarınca idari para cezası gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.
5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun’un 16. maddesinde yer alan,
“(1) Türk parası, döviz veya bunlarla ödemeyi sağlayan belgeleri yurt dışına çıkaran veya yurda getiren yolcular, gümrük idaresinin talebi üzerine bunlarla ilgili olarak tam ve doğru açıklama yapmakla mükelleftir.
(2) Yetkililerce talep edildiği halde herhangi bir açıklama yapılmaması veya yanlış ya da yanıltıcı açıklama yapılması halinde, yolcu beraberindeki değerler gümrük idaresi tarafından muhafaza altına alınır. Gümrük idaresince, açıklamada bulunmayan yolculara taşıdıkları değerin, tutar konusunda gerçeğe aykırı açıklamada bulunan yolculara ise taşıdıkları değer ile açıkladıkları değer arasındaki farkın onda biri kadar idarî para cezası kesilir. Ayrıca durum şüpheli sayılarak Başkanlığa bildirilmekle birlikte ilgili diğer mercilere de intikal ettirilir. Binbeşyüz Yeni Türk Lirasına kadar olan farklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ve,
... Sulh Ceza Hakimliğince yürütülen itiraz yargılaması sırasında gümrük müşaviri ...'dan alınan 20.11.2018 havale tarihli bilirkişi raporundaki;
" İhracat karşılığı yurda getirilip beyan edilen eşyanın bizatihi masaya konması itibariyle beyan edilmiş sayılacağı, gümrük görevlilerinin ise sayım yaparak beyan formlarını doldurmaları gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu itibarla ... yurda getirilip beyanı yapılan nakit paranın beyanında herhangi bir usulsüzlük söz konusu değildir.." şeklindeki tespitler birlikte değerlendirildiğinde;
Somut olayda, kabahatlinin yurda giriş yaptığı sırada "gümrüğe tabi eşyam var" anlamına gelen kırmızı hattan geçip gümrük görevlilerine yanında nakit para olduğuna dair beyanda bulunduğu, beyan ettiği miktarın 2.700.000 Amerikan Doları olduğu ve buna ilişkin nakit beyan formu tanzim edildiği, söz konusu paranın gümrük görevlilerince sayıldığı ve 3.462.106 Amerikan Doları tespit edildiği, beyan edilen miktar ile gerçekte var olan miktar arasında 762.106 Amerikan Doları fark bulunduğundan bahisli idari para cezası uygulanmış ise de yurt dışından ... Havalimanından ülkeye giriş yapan kabahatlinin gümrük görevlilerine beyanda bulunduğu, bu beyan esas alınarak gümrüğe tabi para ile ilgili herhangi bir vergilendirme sair işlem yapılmaksızın söz konusu paranın gümrük görevlilerince sayıldığı ve 3.462.106 Amerikan doları olarak tespit edildiğinin anlaşıldığı, bu durumda kabahatlinin beyan ettiği değil gerçekte var olan miktar esas alınarak işlem tesisinin gerekeceği, kaldı ki anılan düzenlemeden anlaşılacağı üzere yetkililerce talep edildiği halde açıklama yapılmaması veya yanlış yada yanıltıcı beyanda bulunulması halinde belirtilen miktar üzerinden idari para cezası uygulanacağı, kabahatlinin beyana davet edilmeksizin kendi iradesi ile gümrük görevlilerine beyanda bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olmakla,
Yüksek Dairece, ihbarname içeriğinde belirtilen kanun yararına bozma talebi kabul edilerek ... Sulh Ceza Hakimliğinin 02.07.2020 tarih ve 2019/4923 Değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekirken, talebin reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı görüldüğünden olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.
SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1. İtirazımızın KABULÜ ile,
2. Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 01/03/2021 tarihli ve 2020/2033 Esas 2021/2230 Karar sayılı bozma talebinin reddi kararının KALDIRILMASI,
3. ... Sulh Ceza Hakimliğinin 02/07/2019 tarihli ve 2019/4923 değişik iş sayılı kararının kanun yararına BOZULMASI,
4. İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanunun 308/3. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, arz ve talep olunur. '' şeklindeki gerekçe ile kapatılan 19. Ceza Dairesinin kararının kaldırılması ve ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/07/2019 tarihli ve 2019/4923 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
Yeniden yapılan inceleme sonucunda; itiraz yazısında yer verilen 20.11.2018 tarihli bilirkişi raporunun, muteriz hakkında yapılan yargılama kapsamında alınan bir rapor olmadığı anlaşılmakla birlikte, diğer nedenler bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek, itirazın kabulüne;
Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi'nin 01.03.2021 tarih ve 2020/2033 Esas, 2021/2230 Karar sayılı kararının kaldırılması ile yeniden yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/07/2019 tarihli ve 2019/4923 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında 76.210,60 Amerikan Doları karşılığı 327.393,12 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Havalimanı Gümrük Müdürlüğünün 14/05/2018 tarihli idarî para cezası karar tutanağının KALDIRILMASINA, 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.