5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 11. maddesine aykırılıktan dolayı kabahatli ... hakkında 914.000 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Vakıflar Genel Müdürlüğü Ankara Vakıflar Bölge Müdürlüğünün 17/07/2017 tarihli ve 85171681-5086 sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun süre yönünden reddine dair Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/11/2019 tarihli ve 2019/7342 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.03.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarihli ve KYB. 2022/49340 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/1. maddesinde yer alan, "(1) İdarî para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idarî yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idarî yaptırım kararı kesinleşir..." şeklindeki ve 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 39. maddesinde yer alan " (1) Gün ile belirlenen süreler, tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlar. (2) Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. (3) Süre, ay olarak belirlenmiş ise tebligatın yapıldığı günün, son ayda sayı itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. Son bulduğu ayda sayı itibarıyla karşılığı olan gün yoksa; süre, ayın son günü mesai saati bitiminde sona erer. (4) Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,
Somut olayda, kabahatlinin başkanı olduğu Türkiye Kalkınma ve Dayanışma Vakfı'nın 2016 yılına ait beyannamesinin verilmemesi nedeniyle Ankara Vakıflar Bölge Müdürlüğünün 17/07/2017 tarihli kararı ile kabahatli hakkında idari yaptırım uygulanarak söz konusu yaptırım kararının 04/09/2019 tarihinde kabahatlinin mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesini müteakip, başvuru süresi henüz tamamlanmadan sonuncu gün olan 19/09/2019 tarihinde yapılan başvurunun süresinde olduğu ve işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/11/2019 tarih, 2019/7342 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 07/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.