4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Türkiye İş Bankası A.Ş. hakkında 62.508,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 16/10/2019 tarihli ve 43422173-311.02 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/05/2020 tarihli ve 2019/2619 değişik iş sayılı kararına karşı kurum vekilince yapılan itirazın reddine dair mercii Elazığ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1415 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.03.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarihli ve KYB. 2022/49402 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
4857 sayılı Kanun'un 30/1. maddesinde yer alan "İşverenler, elli veya daha fazla işçi çalıştırdıkları özel sektör işyerlerinde yüzde üç engelli, kamu işyerlerinde ise yüzde dört engelli ve yüzde iki eski hükümlü işçiyi veya 21/6/1927 tarihli ve 1111 sayılı Askerlik Kanunu veya 16/6/1927 tarihli ve 1076 sayılı Yedek Subaylar ve Yedek Askeri Memurlar Kanunu kapsamına giren ve askerlik hizmetini yaparken 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 21 inci maddesinde sayılan terör olaylarının sebep ve tesiri sonucu malul sayılmayacak şekilde yaralananları meslek, beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler. Aynı il sınırları içinde birden fazla işyeri bulunan işverenin bu kapsamda çalıştırmakla yükümlü olduğu işçi sayısı, toplam işçi sayısına göre hesaplanır." şeklindeki düzenleme uyarınca özel sektör işyerlerinde engelli işçi çalıştırılması gerektiği,
Dosya kapsamına göre, Türkiye İş Kurumunca düzenlenen 14/10/2019 tarihli işgücü çizelgesinden muteriz firmanın 4857 sayılı Kanun’un 30. maddesi kapsamında 2018 yılı Kasım, 2019 yılı Ocak-Ağustos ayları arasında 2 engelli işçi çalıştırması gerekirken hiç engelli işçi çalıştırmadığı anlaşılmakla, her ne kadar muteriz kurum tarafından 16/09/2019 tarihinde Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden iş görüşmesi yapılması için talepte bulunulmuş ve 25/09/2019 tarihinde engelli-işveren görüşmeleri yapılmışsa da görüşmeler sonunda işverence 33 adayın da işe uygun olmadığı kanaatine varıldığı, bu davranışın idari para cezasından kurtulmaya yönelik olduğu gibi, Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden yapılan talebin ve yapılan iş görüşmelerinin kabahatin meydana geldiği tarihten sonra yapılmadığının sabit olması karşısında, idari para cezasının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Her ne kadar muteriz kurum tarafından 16/09/2019 tarihinde Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden iş görüşmesi yapılması için talepte bulunulmuş ve 25/09/2019 tarihinde engelli-işveren görüşmeleri yapılmış ve görüşmeler sonunda işverence 33 adayın da işe uygun olmadığı kanaatine varıldığı belirtilmiş ise de; bu davranışın idari para cezasından kurtulmaya yönelik olduğu gibi Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden yapılan talep ve gerçekleştirilen iş görüşmeleri tarihlerinin, kabahatin meydana geldiği tarihlerden sonra olduğu anlaşılmakla;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden Elazığ 2. Sulh Ceza Hakimliği' nin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1415 Değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 08/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.