5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ...., ..., ... ve ...'ın, anılan Kanunun 63/10. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkındaki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair BAKIRKÖY 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/09/2017 tarihli ve 2016/724 Esas, 2017/395 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 21/04/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.05.2022 tarihli ve KYB. 2022-63928 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,
1)5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” şeklindeki 193/2. maddesi karşısında, usulüne uygun şekilde sanık sıfatıyla sorgusu yapılmayan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın haklarında mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetlerine karar verilmesinde,
2)Müştekilerden habersiz, bilgileri kullanılarak adlarına hat çıkartıldığı ve söz konusu hatların sanıklara ait iş yerlerinden çıkartıldığının tespit edildiğinden bahisle mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de; benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 05/06/2017 tarihli ve 2016/14662 Esas, 2017/5322 karar sayılı ilâmında "...sanığın soruşturma aşamasında sözleşmenin kendi bayisinden yapıldığını kabul etmemesi karşısında; sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna karar verilebilmesi için, suça konu abonelik sözleşmesi aslı dosyaya getirtilerek, belge üzerinde en azından müştekinin eli ürünü olup olmadığına dair bir imza incelemesi yapılması, sanığın usulüne uygun biçimde duruşmaya çağrılması ve delillerini sunma imkanı tanınması gerekirken,..." şeklinde belirtildiği üzere, mahkemede sorgusu yapılan sanık ...'ın kendisine gösterilen sözleşmedeki kaşe ve imzaların kendisine ait olmadığını savunması ve sanıklar ... ile ...'ın hazırlık aşamasında Cumhuriyet Savcılığındaki ifadelerinde suçlamaları reddetmeleri, sanıklar ..., ..., ..., ..., .... ve ...'ın mahkemece dinlenilip delillerini sunma imkânının kendilerine tanınmaması karşısında, söz konusu hatlara ilişkin abonelik sözleşmesi asıllarının dosyaya temin edilerek tüm sanıkların imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanıkların işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yalnızca sanıklara ön ödeme teklif edilip ödeme yapılmaması üzerine sanıkların eylemlerinin sabit olduğundan bahisle yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) numaralı maddesi yönünden yapılan değerlendirmede;
26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.
Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
II-Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) numaralı maddesi yönünden yapılan değerlendirmede;
Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararı doğrultusunda kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği nazara alınarak yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/09/2017 tarih ve 2016/724 Esas ve 2017/395 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy