MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1085 E., 2022/3 K.
SUÇ : 7258 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,
Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği hükmolunan cezanın nevi ve miktarı gözetilerek reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2019/504 E., 2021/154 K. sayılı kararı ile sanığın, 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraatine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2021/1085 E., 2022/3 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak, sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netieceten 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiin temyiz istemi, hazirun bulunmaksızın yapılan aramanın hukuka aykırı, elde edilen delillerin yasak delil olduğuna, imha edilmiş olması nedeniyle sanığın bilgisayarında inceleme yaptırılamadığına, sadece sanığın arkadaşlarının şansına kendisinin oynadığı kuponlardan hareketle mahkûmiyet kararı verildiğine, bu kişilerin de hiç dinlenmediğine ve mevcut durumda sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadan verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilâmında da açıkça belirtildiği üzere; "Bölge adlîye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adlîye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adlîye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır.
Bu nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 20.06.2019 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden İlk Derece Mahkemesince tesis edilen 11.03.2021 tarihli kararın hukukî değerden yoksun olduğu ve görevsiz Mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2021/1085 E., 2022/3 K. sayılı mahkumiyet kararı, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.06.2018 tarihli ve 2017/834 E., 2018/473 K. sayılı hüküm ile ilgili olarak, gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli ve 2021/1085 E., 2022/3 K. sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.02.2026 tarihinde karar verildi.