MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/600 E., 2021/130 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, ... kaçağı eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Kanun iadesi sonrası 31.03.2021 tarihli duruşmada sanığın hazır bulunduğu ve sanığa 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. ve 5. maddelerindeki değişikliklerin yer aldığı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2020 tarihli ve 7-2016/127331 sayılı iade yazısının okunduğu, etkin pişmanlığı düzenleyen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verildiği, Cumhuriyet savcısının mütalaasında da sanığın kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemediğini mütalaa ettiği ve sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydına ilişkin
olarak uyarlama yargılaması yapılarak Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2021 tarihli ve 2012/173 Esas, 2012/654 Karar sayılı ilâmı ile sanığın 1 yıl 3 ay hapis ve 40,00TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği görülmekle Tebliğname'deki bozma görüşlerine iştirak olunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
Sanık hakkında hem adlî para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin 10. bendindeki "cezanın" ibaresi çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2026 tarihinde karar verildi.