MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/3255 E., 2022/77 K.
SUÇ : 7258 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2018/639 E., 2020/461 K. sayılı kararı ile sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/3255 E., 2022/77 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmü beraat şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiin temyiz istemi, beraatine karar verilen sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve sanığın iş yerinde muhafaza altına alınan paranın iadesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın iş yerinde yapılan aramanın hukuka aykırı, bu suretle elde edilen delillerin de yasak delil mahiyetinde olduğu kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü beraate çevrilmek suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, sanığın iş yerinde muhafaza altına alınan ve suçtan elde edilen gelir olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmayan 2.185,00 TL paranın sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/3255 E., 2022/77 K. sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün 4. bendinde yer alan "Adli emanetin 2018/1871 sırasında kayıtlı bulunan 20...27 işlem numaralı vakıfbank makbuzundan anlaşıldığı üzere sanıktan el konulan ve emanet hesabına yatırılan 2.185 TL paranın TCK'nın 55. maddesi uyarınca kazanç müsaderesine," ibaresi çıkartılıp, yerine " Adli Emanet Memurluğunun 2018/1871 sırasında kayıtlı bulunan 2.185,00 TL paranın sahibine İADESİNE," ibaresinin eklenmesi, yargılama giderlerine ilişkin 5. bentten önce gelmek üzere " Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.400,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine," şeklindeki yeni bir bent eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.