MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/213 E., 2022/322 K.
SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM: Mahkûmiyet, eşya ve nakil aracı müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2023/7-229 Esas, 2023/650 Karar, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararları doğrultusunda; talimat mahkemesince sanığın adresine çıkarılan duruşma davetiyesi ekinde etkin pişmanlık ihtaratının tebliğ edildiği ve 08.07.2021 tarihli talimat duruşmasında talimat evrakı ekinde yer alan etkin pişmanlık ihtarının okunması suretiyle sanığa tekraren etkin pişmanlık ihtaratı yapıldığı ancak sanığın ödeme iradesinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık
tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
1. Sanık hakkında tayin olunan gün adli para cezası da paraya çevrilerek netice hapis ve adli para cezası belirlendikten sonra, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326. maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 29.04.2015 tarihli hükümde belirlenen netice ceza üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; gün adli para cezası paraya çevrilip netice adli para cezası da belirlenmeden, sanığın doğrudan 29.04.2015 tarihli hükümde belirlenen netice ceza ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
2.Numune olup olmadıklarına ve imha edilip edilmediklerine bakılmaksızın dava konusu kaçak eşyaların tümünün müsaderelerine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (1) no'lu bendinin 6. paragrafının devamına ''125 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL den paraya çevrilmesi suretiyle sanığın 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesi, hükmün (2) ve (4) no'lu bentlerinin çıkarılması (2) no'lu bendin yerine gelmek üzere hükme ''1412 sayılı Kanun’un 326. maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hak nedeniyle cezanın, 29.04.2015 tarihli hükümde tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi, hükümden eşya müsaderesine ilişkin paragraftan ''imha edilenler hakkında karar verilmesine yer olmadığına'' ibaresinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2025 tarihinde karar verildi.