MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/659 Değişik İş
SUÇ : Yoklama kaçağı
KARAR : İtirazın reddi
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması
Yoklama kaçağı suçundan sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-a maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2024 tarihli ve 2024/137 Esas, 2024/257 Karar sayılı kararına karşı sanık müdafi tarafından yapılan itiraz üzerine mercii Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2024 tarihli ve 2024/659 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın süre yönünden reddine karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 31.10.2025 tarihli ve 94660652-105-05-35889-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2025 tarihli ve KYB- 2025/127798 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2025 tarihli ve KYB- 2025/127798 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2024 tarihli kararının, sanığın cezaevinde olduğundan bahisle Gölpazarı Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından sanığa bizzat 05.06.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan kararın 24.06.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ve dosya kapsamına göre, sanık müdafii tarafından sunulan itirazın yasal süresinden sonra yapıldığından bahisle reddine karar verilmiş ise de,
Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 19. maddesi uyarınca 1 yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkum olanlara ait tebligatın, hükümlünün yasal temsilcisine (vasisine) yapılması gerektiği, hükümlü bulunan adı geçenin vesayet altına alınıp alınmadığı hususu araştırılarak vesayet altına alınmış ise vasisine, vesayet altına alınmamış veya vesayet altına alınmasını gerektiren bir durum yok ise belirtilen tebligatın usulünce kendisine, vasisi olması halinde vesayet altına alınması yönündeki hukuki sürecin tamamlanmasından sonra usulüne uygun olarak vasiye tebliğ yapılması gerektiği cihetle, İstanbul Anadolu 1. İnfaz Hakkimliğinin 11.05.2022 tarihli ve 2022/4392 esas, 2022/4327 sayılı kararıyla 5 yıl 10 ay hapis cezasına hükümlü olan sanığa vasi atanıp atanmadığı veya vasi atanması gerektiği araştırılmadan yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, bu itibarla sanık adına yapılan tebligatın usulüne uygun olmamasından dolayı anılan kararın kesinleşmediği cihetle, sanık müdafii tarafından verilen bila tarihli itiraz dilekçesinin süresinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde itirazın süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II.GEREKÇE
Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesinde yer alan "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2.Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2024 tarihli ve 2024/659 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3.5271 sayılı Kanun'un 309/4-a bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2026 tarihinde karar verildi.