MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/116 E., 2025/162 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1.Sanıktan 9 paket.....marka nargile tütünü ile 22 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." düzenlemesi ile aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer,
suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiil ve eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde teşdidi gerektirmediği halde, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde hapis ve adlî para cezasının alt sınırından uzaklaşılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1 maddesi uyarınca yeterli gerekçelendirme yapılmaksızın ve dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde en üst sınırdan 3/4 oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
3.Doğrudan hükmedilen 125 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereği netice adlî para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4.5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında değerlendirilen ve 29.07.2024 tarihinde kesinleşen Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2024 tarihli ve 2020/1122 Esas, 2024/1344 Karar sayılı dosyası kapsamında hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis ve 125 gün adlî para cezasının mahsubu ile yetinilmesi gerekirken netice cezadan düşülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, katılan vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 12.03.2026 tarihinde karar verildi.