(4274 S. K. m. 28) (766 S. K. m. 36, 54, 73) (2510 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasında tapulama tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle gereği görüşüldü:
Karar: Tapulama sırasında 1251 parsel sayılı 16100 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mal M. Özer adına tapulu bulunduğu gibi hazine adına da tapulu bulunduğundan malikinin mahkemece tayini yapılmak üzere malikanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Tapulama Komisyonu görevsizlik nedeni ile tapulama tesbit tutanağının Tapulama Mahkemesine tevdi cihetine gitmiştir. Mahkemece dava konusu parselin davalı M. Özer adına tapuya tescili cihetine gidilmiş, hüküm davacı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hazine adına olan tapu kaydı ile davalı tarafın dayandığı tapu kaydının nizalı parseli kapsadığı yönünde taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık bu tapu kayıtlarından hangisine değer verileceği noktasında toplanmaktadır. Hazinenin dayandığı tapu kaydı 4274 sayılı kanununun 28. maddesi gereğince intifa köy öğretmeni efradı ailesinin geçimine tahsis edilmek üzere tesis edilmiş, davalı tarafın dayandığı tapu kaydı ise 2510 sayılı İskan Kanunu hükümlerine göre davalı bayiine hazinenin iskanen tahsis ve temlikinden ihdas olunmuştur. Hazinenin dayandığı tapu kaydı 10 Eylül 1947 tarihinde yürürlüğe giren 5129 sayılı kanunun 4. ve geçici 2. maddeleri gereğince köy tüzel kişiliğine kanunen intikal etmiştir. Sözü edilen 5129 sayılı kanununun 4. maddesinde ise, bu taşınmaz malların gelirinin okul yapımı, okul araçları temini ve okul eksikliklerinin giderilmesi başta olmak üzere köyün geri kalan mecburi işlerine harcanmak üzere köye irat kaydolunacağı öngörülmüştür. Bu suretle bu taşınmaz mal 766 sayılı Tapulama Kanununun 36. maddesi belirlenen kamu hizmetinde kullanılan bir kamu malıdır. Davalı tarafın dayandığı tapu kaydı ise 1952 yılında hazinenin 2510 sayılı kanuna tevfikan iskanen tahsis ve temlikinden ihdas edilmiştir. Her ne kadar sözü edilen 2510 sayılı iskan Kanununun 3667 sayılı kanunla eklenen 3. fıkrasında (bu suretle temlik edilmiş olan gayrimenkuller hakkında temlik tarihinden itibaren bir sene içinde müstehikler tarafından hazine ve lehine temlik edilen kişiler aleyhine ayin davası açılabileceği bir yıllık sürenin geçmesinden sonra müstehiklerin el konulduğu tarihteki rayiç üzerinden hazine aleyhine bedel davası açabilecekleri) öngörülmüş ise de bu hükümde sözü edilen taşınmaz mallar özel mülkiyete konu olan taşınmaz mallara ilişkin olup kamu hizmetinde kullanılan kamu mallarına ait bulunmamaktadır. Bu itibarla köy tüzel kişiliğinin kamu hizmetinde kullanması kanunen zorunlu bulunan dava konusu taşınmaz malın hazinece yanlışlıkla 2510 sayılı kanun hükümlerine göre iskanen tahsis ve temlik edilmiş olması 2510 sayılı kanununun değişik 23. maddesinin uygulanmasını gerektirmez. Mahkemece 766 sayılı Tapulama Kanununun 54. ve 5129 sayılı kanununun 4 ve geçici 2. maddeleri hükümleri gözönünde tutularak hüküm tesis olunmak gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, hazinenin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 73. maddesi uyarınca harç alınmasına mahal olmadığına 25.03.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy