(1086 S. K. m. 482) (766 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasında tapulama tespitinden doğan davadan dolayı verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle tetkik raporu ve dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklaması dinlendi, gereği görüşüldü:
Karar: Tapulama sırasında 78 parsel sayılı 14.300 metrekare ve 103 parsel sayılı 1.360 metrekare yüzölcümlerindeki taşınmazlar, miras yolu ile gelen kazandırıcı zaman aşımı zilyedliğine ve paylaşmaya dayanılarak davacı Ümmügülsüm adına ve 223 parsel sayılı 8.700 metrekare yüzölçümündeki taşınmazda aynı nedenle ölü Süleyman adlarına tespit edilmiştir. Tapulama tespitlerine karşı, davalı Ramazan Yılmaz'ın 78 ve 103 parsellere yönelik olan ve satın almaya dayanan itirazı ile 223 parsele davalı Hakime, taşınmazın kendisine kaldığı nedenine dayanan itirazları tapulama komisyonunca kabul edilmiş, 223 parsel hakkında miras payı bulunduğu nedenine dayanan itirazı red edilen Salih, 223 parsel hakkında ve satışın geçerli olmadığını ileri sürerek Ümmügülsüm de 78 ve 103 parseller hakkında dava açmışlardır. Duruşma sırasında, Salih 78 ve 103 parsellerde miras payı olduğunu ileri sürmüş ve davaya katılmıştır. Mahkemece, davaların reddine 78 ve 103 parsellerin Ramazan ve 223 parselin Hakime adlarına tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Ümmügülsüm ile davacı katılan Salih vekillerince temyiz edilmiştir.
Nizalı taşınmazların Mehmet'ten kaldığı yönünde taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, adı geçenin ölümünden sonra terekesinin mirascıları arasında geçerli bir biçimde taksim olunup olunmadığı ve kızı Ümmügülsüm payına düşen taşınmazların davalı Ramazan'a ve ortak miras bırakanı karısı Makbule payına düşen taşınmazında mirascılık yolu ile Hakime'ye kalıp kalmadığı yönünde toplanmıştır. Ortak miras bırakanın ölümünden sonra mirasçılar arasında terekesinin paylaşıldığı ve Ümmügülsüm'ün payına düşen 78 ve 103 parsel sayılı taşınmazları davalı Ramazan'a satarak zilyedliğini teslim ettiği ve satış gününden beri taşınmazın Ramazan tarafından tasarruf olunduğu mahkemece toplanıp doğru olarak değerlendirilen delillerle saptanmıştır. Esasen mahkemece imzasının kendisine ait olduğu saptanan dilekçesinde Ümmügülsüm bu satışı kabul etmiş ve taşınmazın Ramazan adına tesciline muvafakat ettiğini bildirmiştir. Bu itibarla davacıların bu iki parsele yönelttikleri temyiz itirazları yerinde değildir. Dava konusu 223 parsel sayılı taşınmazın dahi Mehmet'ten karısı Makbule'ye kaldığı, onun tarafından Süleyman'a bağışlandığı ve Süleyman'ın ölümünden sonra dahi karısı Hakime'ye kaldığı saptanmıştır. Bu nedenle davacıların nizalı parseller üzerinde mirasçılık sıfatına dayalı bir hakları yoktur. Her ne kadar HUMK.nun 48. maddesi hükmü gereğince dava dosyalarının birleştirilmesi için tarafların yazılı başvurmada bulunmaları gerekli olup, bu yön yerine getirilmemiş ise de birleştirme nedeniyle soruşturma düzeni bozulmamış olduğundan yasaya aykırı bir biçimde yapılan birleştirme sonucu etkili bir usul hatası olarak kabul edilmemiştir. Bundan ayrı olarak davacı tarafın iddia delillerinin toplanmadığı yolundaki itirazı da yerinde görülmemiştir. Çünkü HUMK.nun 482. maddesi hükmü gereğince taraflar tahkikat sona erinceye kadar delil gösterme hakları var ise de, olayda soruşturma sona ermiş ve davacılar esas hakkında savunma için önel istemişlerdir. Artık bu evreden sonra yeniden delil ikamesi kabul edilemez. Bu nedenle tahkikatın sona ermesinden sonra davacı tarafından sefkeden tanık dinlenme isteğinin mahkemece red edilmiş olması da isabetlidir. Bu nedenle davacıların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve Yargıtay duruşmasında vekile temsil olunan Ramazan ve Hakime için takdir olunan 1400 lira avukatlık parasının davacılardan alınarak adı geçen davalılara verilmesine ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 74. maddesi uyarınca 20 lira onama ilam harcının Ümmügülsüm'den, 30 lira onama ilam harcının Salih'den alınmasına 13.6.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy