(766 S. K. m. 2) (3573 S. K. m. 3) (3402 S. K. m. 42) (743 S. K. m. 618)
Dava: Taraflar arasında tapulama tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle, gereği görüşüldü:
Karar: Tapulama sırasında 2175 parsel sayılı 13800 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden iken Tarım Bakanlığı tarafından parsellenerek kişilere tahsis edildiği, ancak bu yerin kime tahsis olunduğu bilinemediği belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. (M.K.) itiraz etmiştir. Tapulama komisyonu nizalı 2175 sayılı parselin muterizlere Ziraat Teknisyenliği tarafından verildiği, tevzi krokisinin bu yere ait olduğu tapuda tescil işleminin tamamlanmamış olmasına rağman muterizler tarafından imar ve ihya edildiğinin anlaşılmış olması nedeniyle nizalı 2175 sayılı parselin 13800 metrekare yüzölçümüyle muteriz adına tesciline karar vermiştir. Davacı Hazine nizalı 2175 sayılı parsel her ne kadar zeytinciliğin ıslahı hakkındaki 3573 sayılı yasa hükmünce davalı tarafa tahsis edilmiş ise de islah şartlarının yerine getirilip getirilmediğinin araştırılmamış olduğunu, bu yetkinin Hazineye ait olup onun tarafından tapu verilebileceğini, tahsisten sonra tapu kaydı oluşturulmadığını, işlemlerin tamamlanmamış bulunduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, nizalı 2175 sayılı parselin 766 sayılı Tapulama Yasasının 2. maddesi hükmünce ve orman sayılan yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı (M.T.) vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılması Hakkındaki 3573 sayılı Kanunun 3 ve 4. maddesinde devletin ormanları ile boş araziler belirli bir yöre içindeki yabani zeytinleri aşılamak isteyenlerin başvurusu üzerine isteklisine aşılayacakları miktar arazinin tevzi olunacağı, tevzi edilen bu sahaların orman mefhumu hariciinde kalacağı, öngörülen süre içinde ihya işlemini yapanlara yörenin en büyük mülkiye amiri tarafından tapu verileceği öngörülmüştür. Olayda, dava konusu taşınmazı bu Yasa uyarınca davalı (M.K.)'a tevzi olunduğu ve adı geçen tarafından ihya edildiğ ve tapusunun kendisine verilmesi gerektiğinin 23.11.1963 tarihli ziratçi raporuyla bildirdiği, mahkemece toplanıp değerlendirilen delilerle saptanmıştır. Her ne kadar olayda, ihya işlemine dayalı olarak o yerin mülkiye amiri tarafından ihya eden (M.K.)'a taşınmazla ilgili tapu verilmemiş ise de; hükümden sonra yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 42. maddesinin üçüncü fıkrasında "Orman sınırları içinde kalan veya orman sınırı dışında çıkarılan alanlarda, tapulu yerlerle iskan suretiye veya toprak tevzii yoluyla verilen yerler (işlemleri tamalanmamış olsa dahi) başka bir şart aranmadan hak sahipleri adına tespit ve tescil edilir." hükmü getirilmiştir. 3573 sayılı kanunla yapılan tevzi ve tahsis işlemi de bir toprak dağıtımıdır. Bu yön 3573 sayılı kanunun az yukarıda sözü edilen üçüncü ve onu izleyen meddelerinde de açıklanmıştır. Hal böyle olunca, bu kanunla taraf lehine getirilen hükümlerin görülmekte olan bu davada da uygulanması gerekir. Bu itibarla; hazinenin diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; davalı (M.K.) yararına düzenlenen 23.11.1963 tarihli belgede imarcıya tevzii hakkındaki Tarım Bakanlığı emrinin tarihi 16.6.1966 olarak gösterilmiştir. Bu itibarla; mahkemece 3573 sayılı kanuna göre (M.K.)'a ihya etek koşuluyla tevzi edilen saha ile ilgli işlemli belgeler ve haritası getirtilerek incelenmeli, yukarıda belirtilen tarihlerdeki aykırılık giderilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz, davalı (M.K.) ve Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15.10.1987 günüde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy