Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava,haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.
1-ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 67. maddesinde yer alan “Su ve kanalizasyon tesislerine, bilerek veya bilmeyerek çeşitli nedenlerle zarar verenler hakkında Devlet malına suç işleyenlere ilişkin hükümler uygulanmakla beraber, zararın giderilmesi için yapılan harcamalar %50 fazlasıyla kendilerinden tahsil edilir” hükmü, ASKİ ile aralarında sözleşme ilişkisi bulunan gerçek ya da tüzel kişilerin ASKİ tesislerine yönelik haksız eylemleri sebebi ile tazminat hesaplanmasına ilişkindir ve sözleşme ilişkisinin sonucu olarak ASKİ abonesi olan kişileri bağlayacağı kuşkusuzdur. Oysa davalı, ASKİ abonesi olmadığından onarım zararları için hükmedilecek tazminatın da anılan yönetmelik hükmüne göre belirlenmesi mümkün değildir. Ne var ki, bu husus davalı tarafça temyiz konusu edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Davacı ASKİ Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarına gelince; iddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere, davacı tarafın hasarın onarımı için personeline fazla mesai ücreti ödediğine veya bu işi üçüncü kişilere yaptırıp ayrıca harcamada bulunduğuna ilişkin bir iddiası bulunmadığı gibi bu konuda herhangi bir delil ve belge de sunmamış olmasına göre davacı tarafın yerinde
görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla ödenen 98,70 TL harcın istek halinde davacıya iadesine 14.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.