Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 406,68 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
21.7.2004 günlü 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasayla değişik HUMK’nun 427.maddesi hükmünde öngörülen yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 2012 yılı için 1.690,00 TL olarak saptanmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca, incelenmesi istenilen karar, kesinlik sınırı içerisinde olduğundan, kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
O halde, kesinlik sınırı içinde kalan karara yönelik davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 31.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy