Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,
2-Davacı vekili davacının davalı ...'ye ait iş yerinde 01.01.1999 tarihinden itibaren Garaj Amirliğinde hizmeti süresince sürekli olarak fazla mesai yaptığını, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını iddia ederek fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının Mahkemenin 2008/87 Esas sayılı dosyası ile aynı alacaklar için dava açtığını, alacaklarını aldığını, davacıya tüm hak ve alacaklarının tam ve eksiksiz olarak ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacı vekili davacının günde en az 5 saat fazla mesai yaptığını iddia ederek ücretini talep etmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımları ve emsal dosyalardaki tespitler dikkate alınarak davacının 07.30-18.00 saatleri arasında çalışarak haftada 12 saat fazla mesai yaptığı, 2 ayda bir 15 gün 17.00-01.00 saatleri arasında çalıştığı, bu dönemde fazla mesai yapmadığı kabul edilerek TİS hükümlerine göre fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.
Beyanı hesaplamalarda dikkate alınan davacı tanıklarından ...ın açtığı ve 9.Hukuk Dairesi'nin 10/08/2008 tarihli 2008/22685 Esas sayılı ilamı ile onanan davada tanığın gündüz vardiyasında 07.30-17.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmiş ve bu kabul kesinleşmiştir. Yine davacı tanığı ...'in açtığı 22. Hukuk Dairesi'nin 2012/26093 Esas sayılı ilamı ile onanan davada da tanığın 07.30-17.00 saatleri arasında çalıştığı benimsenmiştir. Davacının açtığı ve kesinleşen davada da davacının normal mesaisinin 07.30-17.00 saatleri arasında olduğu tespiti yapılmıştır. Bu itibarla emsal dosyalardaki kesinleşen tespitler dikkate alınarak davacının 07.30-17.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek varsa fazla mesai süresi ve ücreti buna göre belirlenmelidir. Yazılı şekilde soyut tanık anlatımlarına göre hazırlanan rapora göre alacağın hüküm altına alınması hatalı olmuştur.
O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy