Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı davalıyı 06.06.2011 tarihinde gönderdiği ihtarname ile 16.06.2011 tarihi itibariyle temerrüde düşürdüğü halde bu husus dikkate alınmayarak yıllık izin ve fazla çalışma alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek yerine;
“1-Genel tatil alacağının reddine,
3.358,00 TL brüt kıdem tazminatının fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte, 1.837,00 TL brüt ihbar tazminatının 16.06.2011 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 1.225,00 TL brüt izin ücreti alacağının 16.06.2011 temerrüt tarihinden yasal faizi ile birlikte, 5.775,00 TL brüt ücret alacağının 16.06.2011 temerrüt tarihinden, 1.958,00 TL brüt fazla mesai alacağının 16.06.2011 temerrüt tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,
Fazla mesai alacağı ile ilgili fazla talebin reddine,” rakam ve süzcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy