Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin sebepleri bildirilmiş olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan bozma isteğinin reddine.
2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesi ile ıslah dilekçesinde fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram-genel tatil çalışma ücretlerine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz talep ettiği halde 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak talep aşılarak alacaklara temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalıdır.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "temerrüt tarihi olan 05.12.2011" rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine "dava tarihi olan 16/07/2012" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.