Mahkemesi: Adana 1. İş Mahkemesi
Tarihi: 30/05/2013
Numarası: 2012/165-2013/302
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1)Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2)Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde 2000 yılından bu yana kurye olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden gösterilmeksizin feshedildiğini, davalı işverenin M.. Mağazalarından izinsiz palet çıkartılmasını işten çıkarılmanın gerekçesi olarak gösterdiğini, bahse konu paletlerin ekonomik değerinin olmadığını, kaldı ki M..'a paletli ürünlerin geldiğini, ancak davalı şirketin bu paletleri istediğinden paletlerin davalı şirkete teslim edildiğini, M.. Mağazası ile şirketin uygulamasının böyle olduğunu, müvekkilinin tamamen şirketin haklarını koruması nedeniyle haksız olarak işten çıkartıldığını, ancak işyerinde tüm kuryelerin uygulamasının paletli olarak götürdükleri malları teslim ettikden sonra boş paletlerin alınarak şirkete getirilmesi şeklinde olduğunu, hırsız muamelesi yapılarak işten çıkartılmasının müvekkili açısından onur ve gurur kırıcı olduğunu, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile manevi tazminat ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davalı işyerinin müşterisi olan M..Deposundan izin almaksızın palet çıkarırken davacının yakalandığını, bu olay nedeniyle M.. tarafından tesislere girişinin yasaklandığını, davacının paletli mal götürüp boş olarak paletleri şirkete getirdiği yönündeki savunmasını kabul etmediklerini, davacının müşterilere ait kolilerden malzeme çalıp sattığına dair personel ifadelerinin bulunduğunu, davacının işverenin güvenini kötüye kullandığını ve iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini, işyerinde fazla mesai uygulaması olmadığını, zamanaşımı savunmasında bulunduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, fesih nedeninde davacının M.. Depodan izinsiz palet çıkardığı belirtilmiş ise de, pek ekonomik değeri olmayan paletleri iade isteyen müşteriye iade ettikleri, iade istemeyen müşterilerin paletlerini ise depoda istifleyip diğer ihtiyacı olan müşterinin mallarının taşınmasında kullandıkları, M... Mağazacılığın paletleri önce iade istemediği, sonra istemesi üzerine iade ettiklerinin anlaşıldığı, davacının bu paletleri alarak kendi ihtiyacında kullandığının kanıtlanamadığı, davalı tanıklarının feshe dayanak tutanakları davalı işverenin baskısı ile imzaladıklarını beyan ettikleri, davalı işverenin iş sözleşmesinin fesih nedenini ispatlayamadığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını, manevi tazminat talebinin ise unsurları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.
Olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu’nun 49. maddesi hükmüne göre şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişinin, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebileceği, TMK'nun 24. maddesinde ise hukuka aykırı olarak şahsiyet hakkına tecavüz edilen kişinin hakimden tecavüzde bulunanlara karşı korunmasını isteyebileceği, şahsiyet hakkı ihlal edilenin manevi tazminat davası açabileceği bildirilmiştir.
Somut olayda, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacının iş sözleşmesi hırsızlık gibi haksız birtakım isnatlarla feshedilmiştir. İsnatların haksız olduğu bizzat davalı tanıklarının davacı hakkında tutulan tutanakların kendilerine baskı altında yazdırılarak imzalatıldığı yönündeki beyanlarıyla da ispatlanmıştır. Bu isnatların davacının şeref, namus, haysiyet ve itibarına yönelik olduğu davacının kişilik haklarının zedelendiği, elem ve acı içine düştüğü açıktır. Bu nedenle, mahkemece davacının manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.
O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.