Mahkemesi: İmamoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi: 27/03/2013
Numarası: 2010/210-2013/63
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, iş akdinin haksız feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ve davacının bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın işveren tarafından feshin haklı nedenle yapılmadığı, davacının yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu ve davacı tarafa aylık ücret haricinde davalı tarafça yapılan ödemeler bulunduğu, bu ödemelerin alacaklar arasında muacceliyet ve temerrüt tarihleri dikkate alınarak mahsubunun gerektiği, mahsup sonucu ise davacının fazla çalışma ve genel tatil alacağı kalmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında yıllık izin ücreti alacağının ödenip ödenmediği hususu uyuşmazlık konusudur.
Davacı vekili, 21.12.2011 tarihli ıslah dilekçesinde yıllık izin ücreti alacağının davalı işveren tarafından davacı asile ödendiğini ve bu alacağa ilişkin olarak davanın konusuz kaldığını beyan etmesine rağmen mahkemece davacı vekilinin bu beyanı göz ardı edilerek mükerrer ödemeye neden olacak şekilde yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmiş olması hatalıdır.
3-Davacı tarafa aylık ücret haricinde davalı tarafça ödendiği kabul edilen ve fazla çalışma ve genel tatil ücreti ile kıdem tazminatından mahsup edilen net 4.475,06 TL miktar içinde, davalı tarafça 23 gün yıllık izin ücreti alacağına karşılık yapılan ve yukarıda sözü edilen ödemenin da dahil edilmesi hatalı olup, mahkemece bu şekilde hatalı hesaplama yapıldığı anlaşılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi bozma nedeni olduğu gibi mahkemece davanın iş mahkemesi sıfatıyla görüldüğünün karar başlığına yazılmaması da isabetsizdir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.