(4857 S. K. m. 53, 54, 55, 56)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davalının, sözlü yargılama usulüne tabi bu davada, duruşmadaki cevabını ıslah ederek davaya karşı ileri sürdüğü zaman aşımı defi, ıslah harcının yatırılmaması nedeni ile usulsüz olup mahkemece reddinin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentleri kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 15,5 yıl çalıştığını, emekli olduğunu, iş yerinde müvekkilinin de üyesi bulunduğuHizmetİş Sendikası'nın taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesi uygulandığını, kıdem tazminatının Toplu İş Sözleşmesinin 28. maddesine uygun olarak hesaplanıp ödenmesi gerekirken eksik ödeme yapıldığını, ilave tediyelerin 2008 yılı hariç ödenmediğini,Toplu İş Sözleşmesine göre ödenmesi gereken giyim ve koruyucu eşya yardımı, bayram harçlığınınödenmediğini, ayrıca ücret zamlarının da yapılmadığını iddia ederek fark kıdem tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının ilave tediye, bayram harçlığı, giyim ve koruyucu eşya yardımına ilişkin alacakları konusunda ihtilaf bulunmaktadır.
Davacı vekili dava dilekçesinde talebini sınırlamadan davacının ilave tediye, giyim ve koruyucu eşya ve bayram harçlığı alacaklarının ödenmediğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece 2009 ve 2010 yılları için alacak hesabı yapılmış olup davacı vekili rapora bu yönden itiraz etmiştir. Mahkemece davacı vekilinin bu itirazı üzerinde durulmamış, itirazın karşılanmamış olması hatalıdır.
3-Yıllık izin ücreti uyuşmazlık konusudur.
Mahkemenin benimsediği bilirkişi raporunda davacının hizmet süresine TİS hükümleri dikkate alınarak 5X25+5X30+5X35=450 gün yıllık izne hak kazandığı, 126 gününü kullandığı, bakiye 324 gün için yıllık izin ücreti hesap edilmiş ise de, davacının 1995 yılında işe girip 1999 yılında sendikaya üye olduğu dikkate alındığında 01.06.1995 - 01.06.1998dönemine ilişkin yıllık izin süresi 1475 sayılı Yasa'ya göre; diğer yıllar için ise dönemsel TİS hükümlerine göre yıllık izin süresi hesap edilmeli, kullanılan izin süresinin mahsubu ile bakiye yıllık izin ücreti hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde hazırlanan rapora göre davalı vekilinin itirazı da karşılanmadan alacağın tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.
4-Davacı yararına tahsiline karar verilen yıllık izin ücreti ve ilave tediye alacağının davalının dava ve ıslah tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne dair dosyada delil bulunmadığı halde, ıslah ile arttırılan alacak kısımları dahil tümüne dava tarihinden itibaren yasal faizyerine en yüksek banka işletme kredi faizi işletilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.
Yapılacak iş, 2 numaralı bozma nedeni ile ilgili olarak davalı Belediye'den bordrolar ile diğer ilgili belgelerin ve ödemelerin banka kanalı ile yapılıyor olması halinde banka hesap dökümünün getirtilmesinden sonra, 3 numaralı bozma nedeni de dahil olmak üzere davalının ıslaha karşı ileri sürdüğü zaman aşımı savunması gözden kaçırılmadan- ek hesap raporu alıp 4 numaralı bozma konusunu da kapsayacak şekilde değerlendirme yapıp çıkacak sonuca göre karar vermektir.
O halde davacı ve davalı vekillerinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 13.05.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy