Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde 05/01/2007-30/11/2007 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, bu çalışmalarının 24 saat çalışma, 24 saat istirahat şeklinde olduğunu, bu çalışma biçiminde fazla mesai yaptığını, tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek fazla mesai ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili davacıya tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, çalışma saatlerinin vardiyalı olduğunu, bir kişinin sürekli olarak fazla mesai yapmasının hayatın normal seyrine ters olduğunu, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucu ibraname nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 07/12/2010 tarihli ilamı ile özetle ibranamenin dava konusu edilen alacakları kapsamaması nedeni ile tarafların delilleri toplanıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile davacının talepleri hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkeme bozma kararına uymuş, tarafların delillerini toplayıp bilirkişi incelemesi yaptırdıktan sonra davanın kısmen kabülüne karar vermiştir..../..
Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talep etmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bir hafta 3 kez, 1 hafta 4 kez 24 saat çalıştığı, fiili çalışmanın 16 saat olduğu, 3 gün çalıştığı hafta 16-11x3=15 saat, 4 gün çalıştığı hafta 20 saat fazla mesai yaptığı, ayda 15 kez çalıştığı, aylık 75 saat günlük 5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek %30 indirimle 4958,85TL fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.
Davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği ihtilaf konusu değildir. Bu çalışma biçimine göre davacının bir hafta 3 gün, bir hafta 4 gün olmak üzere çalışma yaptığı, 24 saatlik çalışma döneminde fiili çalışma süresinin 14 saat olduğu, 3 gün çalıştığı haftadaki haftalık çalışma süresinin 3x14 = 42, 4 gün çalıştığı haftada ise 4x14 = 56 saat olduğu, buna göre 11 saati aşan çalışmaların fazla mesai olarak değerlendirilmesi gerektiğinden davacının ilk hafta 9 saat, ikinci hafta 12 saat fazla mesai yaptığına dair mahkeme kabulü yerindedir. Mahkemenin doğru biçimde davacının fazla mesai süresini belirlemesine rağmen aylık 75, günlük 5 saat üzerinden fazla mesai hesabı yapan rapora itibarla alacagı hüküm altına alması hatalı olmuştur.
Davacının yukarıda belirtilen ve mahkemenin kabulünde olan çalışma biçimine ve fazla mesai süresine göre -davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden- haftalık bazda fazla mesai ücretini hesap edecek denetime elverişli hesap raporu alınıp değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.
O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.