Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi
Tarihi : 16/05/2013
Numarası : 2011/377-2013/339
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, 15/05/1995 tarihinde A.. B..nda işçi olarak çalışmaya başladığını,muvazaalı olarak değişik şirketlerde çalışmış gibi gösterildiğini, davacının daha sonra Belediye işçisi olduğunu, davacının alt işveren işçisi olarak göründüğü yıllarda esasen Belediye bünyesinde çalıştığını, sürekli aynı işi yaptığını iddia ederek 15/05/1995 tarihinden itibaren Belediye işçisi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının, 15/07/2002 tarihinden bu yana müvekkili Belediye emrinde çalıştığını, daha önceki yıllarda farklı şirketlerde çalıştığını, bu şirketlerin müvekkili belediye ile herhangi bir bağının bulunmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece, davacının, ilk defa davalı Belediye Başkanlığı nezdinde işe başladığı, daha sonra Belediye nezdinde kurulan, İlkadım, Vezirköprü, Gazi ve Atakum İmar İnş. Ltd. Şirketlerinden sigortalı gösterilerek, giriş çıkış işlemlerinin kayden yapılmasına rağmen, davacının sürekli belediye binası içinde, Fen İşleri Biriminde elektrik bakım ve teknik işlere baktığı, belediye işçisi ile şirket işçisi arasında bir ayrım bulunmadığı işyerindeki emir ve talimatın davalı Belediye Başkanlığının kadrolu hizmet müdürlerince yerine getirildiği, mesailerin kadrolu müdürlerince ayarlandığı, ve söz konusu işin mahiyeti icabı davalı Belediye Başkanlığının asıl işi olduğu ve teknolojik ve ayrı bir uzmanlık gerektirmeyen iş olduğu, yükleniciler değişmesine rağmen davacının çalışmaya devam ettirildiği, özellikle 5393 sayılı Belediye Kanunu'ndaki değişiklik tarihi öncesindeki davalı Belediye Başkanlığı nezdinde işe başlamasına rağmen farklı şirketler işçisi olarak gösterildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu hususta yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacının başta Belediye işçisi iken sonradan şirket işçisi olarak gösterilmesi sözkonusu olmadığından mahkemenin bu yöndeki tespiti yerinde değildir. Bu itibarla davacıya talebi açıklattırılarak istek dönemi içinde fiilen nerede hangi işi yaptığı sorularak beyanı alınmalıdır. Ayrıca dosya içinde davalı Belediye ile davacının kayden çalıştığı görünen şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından bunlar ilgili şirketlerden ya da davalı Belediye'den getirtilerek dosya içine konulmalıdır. Aynı taleple açılan mahkemenin 2011/371 esas sayılı dava dosyasına gönderildiği belirtilen Bölge Çalışma Müdürlüğü yazısından bir örnek dosya içine alınmalıdır. Dava davacının kayden çalıştığı şirketlerin hak alanını ilgilendirdiğinden dava 6100 sayılı HMK'nun 124.madde uyarınca bu şirketlere yöneltilmeli, bu amaçla davacı tarafa süre verilmeli, bu şirketlerin gösterecekleri deliller de toplanarak, davacı ile istek dönemi içinde birlikte çalışan bordro tanıkları ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin bordrolara geçmiş çalışanları tespit edilerek bunların resen tanık olarak bilgisine başvurulmalı, gerekirse davacı tanıkları da yeniden dinlenerek çelişki giderilmeli, toplanmış deliller toplanacak deliller ile birlikte değerlendirilerek davalı Belediye'nin davacının kayıtlı çalışması bulunan şirketlere verdiği işin ne olduğu, bu işin istek dönemi itibari ile davalı Belediye'nin asıl işlerinden olup olmadığı, alt işverene verilmesini gerektiren zorunluluk bulunup bulunmadığı, davacının sözleşme ile şirkete bırakılan işte çalışıp çalışmadığı, fiilen ne iş yaptığı ve davalı Belediyenin yaptığı hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olup olmadığı, yasaya uygun bir asıl-alt işveren ilişkisi kurulup kurulmadığı ve giderek davacının baştan beri Belediye işçisi sayılıp sayılmayacağı konusunda sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.
O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy