Mahkemesi: Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Tarihi: 02/07/2013
Numarası: 2012/266-2013/371
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine
2-Davacı, davalı kuruma ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını , iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın sona erdirildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
Davalılar, iş akdinin ihale süresinin dolması nedeniyle sonu erdirildiğini ve davacının alacağını olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, iş akdinin işveren tarafından haksız ve önelsiz fesedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının fazla çalışma ücretinin hesabında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, güvenlik görevlisi olarak, bazı dönemlerde 12 saat çalışıp bazen 24 saat, bazen 36 saat dinlenmiş; bazı dönemlerde ise 24 saat çalışıp 48 veya 72 saat dinlenmiştir. Bilirkişi tarafından, davacının günlük 7.5 saati aşan çalışmalarının fazla mesai kabulü ile yapılan hesaplama usulü yanlıştır. Düzenli mesai yapılmayan vardiyalı çalışmalarda, işçinin çalışmasının günlük 11 saati aşması durumunda günlük fazla mesai hesabı yapılması ve 11 saati aşan kısımların fazla mesai sayılması gerekir. Kural olarak haftalık 45 saati aşan çalışmalar fazla çalışma olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle yeniden bilirkişi raporu alınarak haftalık 45 saati ya da günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla mesai olarak kabul edip hesaplayan rapor alınarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış hesap yöntemini benimseyen hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsiz olup bozma nedenidir.
O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalılara iadesine 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.